Gitara basowa - instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g1, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu. Spotyka się także modele 5-strunowe (z dodatkową dolną struną H1 lub C2), 6-strunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), 8-strunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze 4-strunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz 12-strunowe. Firma Modulus Graphite wyprodukowała także 18-strunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). W muzyce rockowej na gitarze basowej gra basista. Gitara basowa należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.
Historia
Elektryczna gitara basowa powstała dzięki inicjatywie amerykańskiego twórcy gitar elektrycznych, Leo Fendera, który wyszedł naprzeciwko zapotrzebowaniu na szarpany instrument niskotonowy, który zastąpić miał nieporęczne i zbyt ciche kontrabasy. On to właśnie zbudował pierwszy instrument typu Fender Precision Bass (zwany także Tele Bassem, ze względu na podobieństwo do "fendera telecastera", lub 51' precision bassem, ze względu na rok wprowadzenia modelu na rynek), który otrzymał typowo gitarowy kształt oraz kwartowy strój, identyczny ze strojem kontrabasu. Ostatnimi czasy postęp technologiczny pozwolił produkować funkcjonalne akustyczne gitary basowe, które zyskują coraz większą popularność.
Zasada działania gitary
Dźwięk uzyskuje się szarpiąc struny. Ich drganie jest zamieniane na sygnał elektryczny poprzez przetwornik elektromagnetyczny. Sygnał ten za pomocą wzmacniacza jest wzmacniany i emitowany przez głośnik, bądź zapisywany.
Używany przez basistów i gitarzystów wzmacniacz zintegrowany z prostym korektorem i głośnikiem określany jest w slangu jako piec, wzmacniacz bez głośnika zwany jest głową (headem), a głośnik nazywany jest "paką".
