Gitara klasyczna – oryginalna gitara, z której wyewoluowała cała rodzina instrumentów akustycznych i elektrycznych.
Budowa
Współczesną gitarę klasyczną zaprojektował Antonio de Torres. Posiadała ona większe pudło rezonansowe niż instrumenty dotychczas używane oraz belkowanie w kształcie wachlarza, co podniosło siłę i poprawiło barwę brzmienia.
Gitara klasyczna wyposażona jest w miękkie struny, dawniej wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych, a począwszy od 1946 r. z nylonu.
Gitara klasyczna jest instrumentem stosunkowo cichym, dlatego rzadko używana w grze zespołowej.
Technika gry
Na gitarze klasycznej gra się na siedząco, opierając dolne wcięcie pudła na lewym kolanie.
Lewą nogę stawia się na podnóżku, z gryfem wzniesionym w górę i odchylonym od poziomu o kąt od 15° do 45°. Zamiast tego do kupienia od niedawna są tzw. podgitarniki (przyssawki pod gitarę), które stawiają gitarę w podobnej pozycji bez ryzyka skrzywienia kręgosłupa.
Struny uderza się lub szarpie palcami prawej ręki (zwykle gitarzyści wykorzystują do tego długie paznokcie prawej dłoni).
Czasem do wydobywania dźwięku używa się kostki (piórka)– plectrum. Dotyczy to jednak gitary akustycznej wyposażonej w metalowe struny i wykorzystywanej w muzyce rozrywkowej oraz gitary klasycznej w piosence turystycznej i poezji śpiewanej.
