Siedmiostrunowa gitara posiada siedem strun, w odróżnieniu od typowej popularnej gitary sześciostrunowej, co ma na celu zwiększenie zakresu tonalnego instrumentu i poszerzenia możliwości jego kreatywnego wykorzystania przez muzyka/gitarzystę. Jest ona najczęściej kojarzona z elektryczną gitarą używaną przez muzyków nu-metalowych i gitarzystów-wirtuozów, spopularyzowana przez firmę Ibanez w latach 90. ubiegłego wieku serią Universe. Elektryczna gitara siedmiostrunowa swoim początkiem sięga późnych lat 30, ślady klasycznej wersji gitary siedmiostrunowej znajdziemy również w twórczości XIX wiecznego kompozytora Napoléona Coste. Stosowana zarówno w "ciężkich" odmianach muzyki rockowej, muzyce jazzowej, jak i klasycznej, czy akustycznej. Znana jest też odmiana akustyczna, rozpowszechniona w Rosji, i z tego powodu nazywana rosyjską lub niekiedy cygańską.
Historia akustycznej gitary siedmiostrunowej
Akustyczna wersja tej gitary pojawiła się w Rosji na przełomie XVIII i XIX wieku, do końca XX wieku była tam znacznie popularniejsza niż klasyczna gitara sześciostrunowa (hiszpańska). Zyskała rozpowszechnienie dzięki kompozytorowi Andriejowi Sichrze, który stworzył dla niej prawie tysiąc kompozycji. Według niepotwierdzonych danych był on też jej wynalazcą. Ślady zastosowania akustycznej gitary siedmiostrunowej znajdziemy w twórczości XIX wiecznego, włoskiego kompozytora muzyki klasycznej Napoléona Coste, jak i w wywodzącym sie z lat 70 XIX wieku brazylijskim stylu muzycznym Choro, gdzie od lat 50 XX wieku partie gitary basowej często przejmuje akustyczna gitara siedmiostrunowa.
Historia elektrycznej gitary siedmiostrunowej
Pierwsza elektryczna gitara siedmiostrunowa została wykonana przez firmę Epiphone dla George Van Eps'a w 1938 roku. Została zbudowana w oparciu o jego ulubiony model, Epiphone Deluxe hollowbody electric, poprzez dodanie po prostu szerszego gryfu i modyfikację mostka. Van Eps po raz pierwszy zagrał na niej publicznie z Paul Weston Orchestra na potrzeby pierwszego, ogólnoamerykańskiego programu telewizyjnego a jednocześnie dla stacji radiowych w Nowym Jorku i Los Angeles. Nagrania te zostały również zarejestrowane i wydane przez Capitol Records. Za początek popularności siedmiostrunowych gitar elektrycznych, można uznać wprowadzenie do sprzedaży w roku 1990 przez firme Ibanez modelu Universe, sygnowanego nazwiskiem Steve Vaia (Modele UV7 i UV77), oraz rok później UV777. Model UV777 z serii Universe z pewnymi zmianami produkowany jest do dziś dzień. Ciekawostką może być informacja, że pierwszą seryjnie produkowaną, sygnowaną elektryczną gitarą siedmiostrunową, jeszcze przed erą Ibanez Universe, była gitara Fender Stratocaster Maestro Alex Gregory, która swoją premierę miała w 1987 roku.
